Ik beschouw het, met mijn bijdragen aan deze blog, ook als mijn taak om iedereen te wijzen op de gevaren van deze moderne tijd. Onze maatschappij gaat er namelijk aan kapot.
U kijkt hier van op, ik merk het.
Maar ik weet waar u vooral op moet letten: WIKIPEDIA.
Ja, Wikipedia. Ik wil niet grof zijn, maar meteen duidelijk: Wikipedia is bullshit. Voor geen haar te vertrouwen. Zowat alles op Wikipedia, van de eerste tot de laatste letter (en dat zijn er veel), is misleidend. Wikipedia doet zich voor als een bende idealisten die, gratis pro deo, miljoenen pagina’s volschrijven. Ze bedelen af en toe eens voor een paar dollar, maar dat is schone schijn. Want achter Wikipedia schuilt een fanatieke Amerikaanse mafiabende. Ze combineren Wikipedia met hun artificiële intelligentie om de wereld dom te houden. Ze willen dat geen enkel land op deze bol een gemiddeld IQ heeft dat hoger ligt dan dat van Amerika. Dus verpesten ze ons onderwijs met bullshit.
Overigens in Amerika spreken ze niet van IQ, maar van ‘Average Brain Volume’, afgekort Abv. Wat het gemiddelde Abv is in Amerika, is niet echt duidelijk. Ik weet niet of het nog zo is, maar vroeger stond het op hun whiskeyflessen: x° proof; … % Abv.
Daarom (en ook voor het geval dat je niet verder zou lezen) nu al deze goede raad: wil je van iets het fijne weten? Grijp alsjeblieft niet naar Wikipedia. Bel ONS. Ook als het niet over whisky gaat. Liefst zelfs.
Eén voorbeeld hoe misleidend Wikipedia is: veronderstel dat je alles wil weten over de uitvinding van radio en televisie. ‘k Zou niet weten waarom, maar veronderstel. Wikipedia zal je wijsmaken dat John Baird (ze zeggen er niet eens bij dat hij Schot was), als eerste televisiebeelden verstuurde in 1927 en ‘daarmee een compleet nieuw tijdperk op het gebied van media inluidde’.
Onzin: John Logie Baird is een belangrijke figuur uit de whiskywereld, maar daar reppen ze met geen woord over, omdat het geen Amerikaan is!
Kijk, het zit zo: over John Logie Baird weten we heel weinig. Dat hij een tv in elkaar knutselde, dat klopt. Maar al de rest slaat nergens op. Hij woonde in Glenelg (Wikipedia beweert ‘Helensburgh’, hoe komen ze erbij?). Aan de ferry naar Skye ontmoette hij op een dag de persoon die later zijn vrouw zou worden.
Zij was mooi. Heel mooi. Het zuiverste bewijs dat er zeer mooie vrouwen zijn in Schotland.
Hij vroeg haar meteen: “Svletlana Dominczyk, wil je met me trouwen?”
Ze knikte ‘ja’. Haar Engels was nog niet zo goed in die tijd.
Ze trouwden, en het bleek daarna ook snel dat ze dezelfde passie hadden (dit leest u allemaal niet op Wikipedia, hé!): hij was gek op transistors en gelijkrichters en zij was gek op de buurman.
Ik zie uw wenkbrauwen fronsen. Juist, dergelijke huwelijken lopen in Wikipedia altijd op de klippen.
Maar dit was, zoals je al kon vermoeden, hier niet het geval.
Zijn beeldschone vrouw steunde hem, tussendoor, in alles.
Ook toen hij haar zijn eerste tv-uitzending toonde (in 1912, tussen haakjes, niet in 1927) was ze bijzonder enthousiast en kuste ze hem hartstochtelijk.
Maar nadat ze veertien dagen naar datzelfde beeld hadden zitten kijken (een afbeelding van Mickey Mouse) en naar hetzelfde melodietje hadden zitten luisteren (‘It’s a small, small world’), kreeg ze een geniale inval, zoals alleen vrouwen die kunnen krijgen.
Het was niet zozeer een inval, het was eerder een vraag.
“Het enige nadeel van je uitvinding, vind ik, is dat je altijd vóór die tv moet blijven zitten,” ging ze verder, “kan je niets uitvinden waar je niet meer naar moet kijken, alleen maar naar luisteren? Dan kan een mens rondlopen en zijn werk doen!”
Hij keek haar bewonderend aan: “Dat daar nooit iemand aan gedacht heeft!” gonsde het in zijn hoofd.
(N.v.d.r.: in tegenstelling tot wat je op Wikipedia leest, bewijst bovenstaande dat de radio toen nog niet bestond.)
Hij dook meteen zijn werkkamer in en zij zei dat ze het nieuws even bij de buurman ging vertellen.
Twee weken later stond hij met zijn nieuwe uitvinding voor haar: een klein bakje waar heel luid “It’s a small, small world” uit kwam, zonder dat je ernaar hoefde te kijken. Geniaal.
“Ik ga het ‘radio’ noemen”, sprak hij trots. Zij vond het maar een klotewoord, maar kuste hem toch.
Een week later, toen ze in bed lagen, sprak ze met omfloerste stem: “Schat… scha…at… ik moet je iets zeggen…”
“Zeg maar, liefste, ik ben er klaar voor.” antwoordde hij. (Staat ook niet op Wikipedia, hè.)
“De dokter denkt…” maar voor ze kon verdergaan, zei hij: “JA?”
“Hij denkt dat mijn koppijn komt door hele dagen naar je radio te luisteren…” zei ze voorzichtig, “maar hij had een goed idee… kun je niets uitvinden waar je ook niet meer naar moet luisteren?”
John Logie Baird stond op en rende naar zijn werkkamer. Achter een rij boeken over gelijk- en wisselstroom greep hij zijn fles Old Pulteney 17 jaar, zette zijn tv aan en keek voldaan naar het beeld van Mickey Mouse. ‘It’s a small, small world’, zong het ding. Hij goot zich een dubbele dram uit, ging achterover liggen in zijn zetel en genoot intens van tv + dram.
“Ik zal het ‘tv-pairing’ noemen!” dacht hij glimlachend. “Daar gaan ze later nog boeken over schrijven. En misschien uitbreiden naar ‘food-pairing’ of ‘muziek-pairing’ of zoiets. We gaan nog lachen.”
Na zijn derde slokje stond hij op, greep zijn tv en kwakte die tegen de muur. Mickey Mouse verdween van het scherm en ‘It’s a small, small world’ bleef bij de tweede ‘small’ haperen.
Hij nam zijn glas, keek naar het mooie, heerlijk glimmende amber van de inhoud, liet de whisky een secondje krachtig walsen, nipte voorzichtig kort aan de rand, knabbelde de godendrank, slikte langzaam door en viel smekkelend achterover in zijn zetel.
Toen sprak hij de legendarische woorden, die tot het einde der tijden aan zijn naam zullen gekoppeld blijven: “Goed, hè!”
John Logie Baird is dus niet de uitvinder van de televisie; hij was wel bijna de uitvinder van tv-pairing.
Hij is wel de uitvinder van een belangrijke levensregel: als je whisky drinkt, hou al de rest ver weg.
Wanneer krijgt hij zijn welverdiende plaats in de Whisky Hall of Fame?
